Duyu Organları ve Reseptörler

Vücudumuz farklı uyarıları algılayabilmek için çeşitli reseptörler kullanır. Metanoreseptörler deride ve kulakta bulunup dokunma duyusunu, fotoreseptörler gözde ışık algılamayı, termoreseptörler deride sıcaklık hissetmeyi, kemoreseptörler ise burun ve dilde kimyasal maddeleri algılamayı sağlar.

Deri, vücudumuzun en büyük duyu organıdır ve iki temel tabakadan oluşur. Üst tabaka olan epidermis, dış kısmında keratin içeren ölü hücrelerden (korun tabakası) oluşurken, alt kısmında canlı hücrelerin bulunduğu Malpighi tabakası vardır. Dermis ise duyu reseptörleri, kıl kökleri, ter ve yağ bezlerini içeren bağ doku tabakasıdır.

Göz, ışık algılamamızı sağlayan karmaşık bir yapıdır. Göz küresi dıştan içe üç tabakadan oluşur: Sert tabaka (sklera) gözü korur ve ön kısmında saydamlaşarak korneayı oluşturur. Damar tabaka (koroid) kan damarları içerir ve ön kısımda irisi oluşturur. Ağ tabaka (retina) ise ışığa duyarlı çubuk ve kon fotoreseptörlerini içerir.

Dikkat! Miyop ve hipermetrop görme bozukluklarını karıştırma! Miyop uzağı görememe problemidir ve kalın kenarlı mercekle düzeltilir. Hipermetrop ise yakını görememe sorunudur ve ince kenarlı mercekle düzeltilebilir.

Burun koku reseptörlerinin bulunduğu, dil tat tomurcuklarını içeren, kulak ise işitme ve denge duyusundan sorumlu organlardır. Kulak üç kısımdan oluşur: dış kulak (kulak kepçesi ve kulak yolu), orta kulak (işitme kemikleri ve östaki borusu) ve iç kulak (oval pencere, salyangoz, yarım daire kanalları).